Wyruszyłam ze Świeradowa Zdroju i z każdym krokiem oddalającym mnie od centrum i hałasu dobiegającego z okolicznych budów czułam się coraz lepiej. Cisza i pustka to zdecydowanie przestrzeń mi sprzyjająca. Oczy mi ciągnęło do błyszczących kamieni pod nogami, a całą sobą dostrajalam się do otaczającego mnie lasu. Im głębiej w Izery, tym więcej rowerzystów, ale urok Hali Izerskiej i obserwacja ludzi zajadających się popisowym daniem Chatki Górzystów nastrajały mnie bardzo pozytywnie. Gdy przy Stacji Turystycznej Orle okazało się, że będę spała w starym drewnianym domu, sama w wieloosobowym pokoju, uśmiechnęłam się szeroko. Obejrzałam wystawę, zjadłam niezbyt ciepłą acz smaczną zupę i zakończyłam długi dzień. Dzień kolejny okazał się być jeszcze dłuższy. W Jakuszycach o moje dobre nastawienie zadbała kawa w hotelowej restauracji i piękna droga przez las tuż za Jakuszycami. Karkonoski Park Narodowy rozpoczął się kaskada wodną, przy której można przycupnąć, by kupić bilet. Chwilę
Komentarze
naprawiło. Prawie, prawie całkiem:)
Jedziemy dziś na kontrolę lekarską.
wykluczone. Chore kotki TAK nie szaleją, co najlepiej świadczy o zdrowiu Nusi.
Milleno,
a jak brzuszek rośnie;)))
Zuzanno,
trudno ją zobaczyć nie brykającą. Właściwie istnieją trzy stany: spanie, brykanie, jedzenie;)))
Czy ja już wspominałam, ze ona jest cudna? NIeee???
nie wspomniałaś;)